“Hemelsblauwe kracht” 

Akkervergeet-mij-nietje – Myosotis arvensis – Field Forget-me-not

Het akkervergeet-mij-nietje kleurt ook Nederland en vooral de agrarische landschappen met zijn prachtige hemelsblauwe tint. Tussen het graan of gras vinden we een kleur waar we dankbaar voor mogen zijn. Een kleur die doet ontspannen. Een kleur die u lekkerder in uw vel brengt en geestelijke vermoeidheid vervangt voor rustgevende opluchting. Een kleur waarmee we weg kunnen dromen in hemelsblauwe luchten.

Problemen ontstaan altijd mentaal, het advies van het Akkervergeet-mij-nietje is daarom hem niet te vergeten. Laat u inspireren om u over mentale vernauwingen heen te zetten en omarm de gelegenheid om positief te veranderen. De kleur staat tevens voor een slechte communicatie en het onvermogen om uw diepe gevoelens te uiten. Als u de positieve aspecten van deze kleur goed tot u neemt kunnen deze de negatieve kanten overstemmen, zodat openhartige communicatie vanuit uw gevoel van rust toch mogelijk wordt gemaakt.

Als u de zachtblauwe kleur in uw aura kunt verwezenlijken staat de weg open naar de toewijding aan idealen en zal uw incasseringsvermogen toenemen. U bent in staat mededogen te hebben en helderheid in uw waarnemingen te realiseren en hiermee uw bewustzijn te verlichten met zachtheid. Schilders maken het “vergeet-mij-nietjesblauw” aan door blauw met wit te mengen en dit op een witte ondergrond aan te brengen

Akkervergeet-mij-nietje is een soort die de afgelopen zestig jaar juist toegenomen is en nu veelvuldig voorkomt op open plaatsen met verstoorde grond zoals bijvoorbeeld in tuinen en bermen. Eigenlijk zijn er weinig plekken waar hij niet wil groeien, daarom wordt hij soms ook als ‘onkruid’ bestempeld. Aangezien hij bemesting en wisseling van gewas beter verdragen dan andere eenjarige Vergeet-mij-nietjes heeft hij zich ontpopt als de akkerversie onder de vergeet-mij-nietjes.

In de middeleeuwen zag men deze plant in plaats van als een onkruid, als een geneeskruid waar men dankbaar om mocht zijn. De stoffen in het kruid werken heilzaam tegen tuberculose en zijn hierom vaak gebruikt in de middeleeuwen. In deze tijd werd de plant nog Middelst vergeet-mij-nietje genoemd.  Aangezien TBC inmiddels zo goed als uitgeroeid is in Europa is de soort ondanks zijn naam redelijk in de vergetelheid geraakt.

De beharing op de plant is minder zacht dan de hemelsblauwe kleur van de bloemen. Vanwege deze stijf en ruwe beharing op de zowat gehele plant, genaamd Setae, behoort deze soort tot de familie der ruwbladigen (Boraginaceae). De beharing is om slakkenbezoek tegen te gaan. Familieleden zijn bijvoorbeeld Bernagie Borago officinalis, Slangenkruid Echium vulgare, Gevlekt longkruid Pulmonaria officinalis en Gewone smeerwortel Symphytum officinale.

800 kilometer ten oosten van Nieuw-Zeeland bevinden zich de Chatham eilanden. Dit is een vulkanische eilandengroep waarvan twee eilanden bewoond zijn en ongeveer 40 onbewoond. Dankzij de geïsoleerde ligging van dit archipel, de vochtigheid, vruchtbare bodem en erg gevarieerde standplaatsen komen hier veel bijzondere en zelfs 47 endemische planten (zie Aalbes) voor. Op deze bijzondere eilandengroep  woont een familielid van Akkervergeet-mij-nietje. Een ruwbladige genaamd Myosodium hortensia. Het eerste wat u ziet als u de eilanden bezoekt is waarschijnlijk deze endemische plant. Het is een reuzenvergeet-mij-nietje met erg grote bladeren en tevens mooie blauwe bloemen, die zich aan het regenklimaat heeft aangepast.

Na dit oceanische uitstapje naar zijn neef reizen we weer terug naar onze Myosotis arvensis. Mys betekent muis en otis betekent oor. De naam is afgeleid van de harige soms ronde blaadjes van vergeet-mij-nietjes, arvensis duidt op akker. De Nederlandse Muizenoor Hieracium pilosella is een totaal andere plant van het geslacht havikskruid die ook behaard blad heeft, maar deze heeft hier verder niks mee te maken.

Na de blauwe bloei van het Akkervergeet-mij-nietje kan hij wel eens bedekt worden met meeldauwschimmel. Dit is een schimmel die aangepast is aan een bepaalde plant, zijn waardplant. De schimmel parasiteert zonder te doden. Hij zuigt voedingsstoffen uit de plantcellen op met zijn haustoriën. Tegelijkertijd maakt Akkervergeet-mij-nietje zijn zaad aan in deze periode. Het zaad is ontzettend licht, 4000 zaadjes vormen 1 gram. De kleur is minder licht, want ze zijn bijna zwartgekleurd.

En dan nu, een legende uit de oude doos. Een engel uit het paradijs werd ooit verliefd op een meisje. Aangezien zij sterfelijk was, was deze liefde niet gewenst en werd de engel uit het paradijs verbannen. Hij kreeg wel een opdracht mee; uitzaaien van Vergeet-mij-nietjes in de vier hoeken van de wereld. De opdracht werd door hem voltooid en toen hij terugkeerde met een bosje vergeet-mij-nietjes naar zijn geliefde bleek zij onsterfelijk te zijn geworden. De liefde tussen de engel en het meisje raakte hierdoor onvergetelijk voor beide. Zo zijn de vergeet-mij-nietjes op aarde gekomen volgens een oude Perzische legende.