“Luchtige apogamie”

Paardenbloem – Taraxacum officinale (Dandelion)

Wie kent de Paardenbloem niet?!

Elke Nederlander is bekend met het wegblazen van de pluisjes op de ‘Pluisbol’. Het zijn zeer fijne valschermpjes die de zwaartekracht op de zaden tegenwerken en daarmee een langere luchtreis verzekeren. Aan vele miljoenen mensen zal het wel voorbij gegaan zijn dat er na één keer blazen een belangrijk aantal pluisjes blijven zitten. Dit aantal is namelijk het aantal jaren dat de pluizenblazer zal leven. Het kan zomaar zijn dat u merkt dat u geen tijd meer te verliezen heeft!

In dat geval kunt u nóg twee keer blazen. Het verhaal gaat dat bij een driemalig wegblazen van de pluisjes u aan de overgebleven pluisjes kunt aflezen hoe laat het is!

Deze Paardenbloem heeft duidelijk een verbondenheid met lucht. Ook de wind blaast de zaadjes van de plant los om de voortplanting van de bloem te ondersteunen. Voor een mens is het wegblazen van de pluisjes een emotionele opluchting. De Paardenbloem is een plant die vanwege dit duidelijke contact met de lucht ook gebruikt kan worden om geesten uit de omgeving op te roepen. De Paardenbloem heeft ook een bepaalde wenskracht.

Wensen doen en het element lucht gaan wel vaker hand in hand. Zo worden bijvoorbeeld wensen op slingers geschreven en in de lucht opgehangen. De geesten in de wind kunnen de wensen zo lezen en met zich meenemen. Door de pluisjes weg te blazen en een wens te doen kan uw wens ook uitkomen. De windconnectie in de Paardenbloem helpt ook om de waarheid uit de lucht te onttrekken.

Uit de Paardenbloem zelf kunt u ook een thee trekken. Als u die thee dampend naast uw bed zet zal de opstijgende damp geesten aanspreken. Als u uw Paardenbloemthee liever wilt opdrinken vóórdat u gaat slapen, is het aan te raden om nog even wat langer op te blijven omdat de thee ook urinedrijvend werkt. Bij reuma is Paardenbloemthee een goed middel tegen de pijn in de gewrichten. Het urinezuur die de pijn veroorzaakt wordt afgedreven. Als de thee van droge, geroosterde en fijngemalen paardenbloemwortels wordt gezet, zult u een tijdelijke opleving beleven van uw paranormale gaven. De wortel van de Paardenbloem heeft een  zoetachtige bittere smaak.

In het gehele kruid zitten ook veel mineralen en vitaminen waarmee u uw weerstandverhogende gaven tijdelijk zal laten opleven. Paardenbloem wordt heel veel geplukt door wilde-groente-eters.

Als u de Paardenbloem wilt eten, onthoudt u dan dat de stengels van de bloemen een lichtelijk giftig melksap bevatten waarmee wratten weg te werken zijn. Hier stamt de volksnaam ‘Melkwied’ vanaf. U kunt die stengels beter niet opeten. Het blad is wel te eten ondanks het feit dat er rubber in zit. Ook zit er hars, looistof, etherische olie, vitamine A, B, C en een bitterstof genaamd taraxaci in het blad.

Om uw heerlijkheidproevende gave een opleving te geven kunt u bij het eten van de blaadjes de bittere smaak verzachten door de blaadjes eerst een uur in water te leggen. Hoe jonger de blaadjes zijn, des te frisser ze smaken. De Paardenbloem wordt niet voor niets ook ‘Molsla’ genoemd. Deze frisse salade wekt meer eetlust op, maar zuivert uw bloed tegelijkertijd van overbodige stoffen, wat meer plaats geeft voor de nieuw tot u genomen voedingsstoffen.

En zoals u weet is het niet moeilijk om een Paardenbloem te vinden. In de maanden maart tot en met november kunnen de gele bloemen van dit lid van de Composietenfamilie Asteracaea, de aanwezigheid van de Paardenbloemen verraden tussen het gras of de kruidenruigten. In de wintermaanden kan de soms tot vijftig centimeter hoge plant zonder de bloemen overleven.

Het meest bijzondere aan de Paardenbloem is het feit dat er eigenlijk wel meer dan tweehonderdvijftig soorten in Nederland voorkomen! Voorbeelden hiervan zijn Duinpaardenbloem Taraxacum erythrospermum, Haakpaardenbloem Taraxacum hamatum, Oranjegele paardenbloem Taraxacum obliquum, Moeraspaardenbloem Taraxacum palustre, Schraallandpaardenbloem Taraxacum celticum en Zandpaardenbloem Taraxacum laevigatum.

Veel van die Paardenbloemsoorten worden ook wel microsoorten genoemd. Al deze soorten lijken zo sterk op elkaar dat ze in de wetenschappelijke wereld toch vaak over één kam worden geschoren onder de naam Paardenbloem. De soorten vormen hybridisatie met elkaar waardoor het onderscheidt voor de normale mens eigenlijk onmogelijk te maken is.

Vroeger was de algemeen gebruikte Latijnse naamgeving voor deze alomvattende Paardenbloem anders, namelijk Leontodon taraxacum. Dit is het geslacht van de Leeuwentand Leontodon, wat nog steeds wel eens als volksnaam gebruikt wordt.

De normale vorm van voortplanting bij de Paardenbloem is niet geslachtelijk. En dat is nu juist hetgene wat de Paardenbloem een uitzonderlijke soort maakt. De meest voorkomende manier van voortplanting bij de Paardenbloem voltrekt zich zonder geslachtelijke samenkoming. Dit kruid kan dus zaden vormen zonder bestoven te worden! Hier is ook een mooi woord voor: Apogamie. Dit is een vorm van apomixis. Bijvoorbeeld de Okkernoot Juglans regia kan ook uit zichzelf vruchten vormen.

Het gevolg van zijn ongeslachtelijke voortplanting is dat een verandering in het DNA van een plant gewoon blijft bestaan in de nakomelingen. Aangezien deze apomictische Paardenbloemen over de hele wereld voorkomen, blijkt deze strategie goed te werken en zijn er nu vele microsoorten ontstaan. Daarmee is het uiterlijk van de Paardenbloem ook op veel plaatsen verschillend geworden.

In oorsprong komt de Paardenbloem uit Noord Amerika, maar tegenwoordig is hij zelfs moeilijk uit uw eigen tuin weg te denken. En dat is nu juist wel wat de meeste mensen graag willen. Om van Paardenbloemen in de tuin af te komen, heeft de grasmaaier weinig nut. De grondbladeren blijven onaangetast door de maaier.

Paardenbloemen zullen ook niet snel door andere planten weggeconcurreerd worden. Integendeel! De Paardenbloem belemmerd het zonlicht op de bodem met zijn grote bladeren en daarmee de groei van potentiële concurrenten. Toch kan de Paardenbloem andere planten wel helpen.

Naast de heerlijke Paardenbloemsoepen kan er van Paardenbloem ook plantenmest gemaakt worden. Door de complete plant in kokend water te leggen en vervolgens geduld te hebben, kunt u met het afgekoelde water uw planten bemesten en hiermee sommige soorten helpen sneller te kunnen groeien. Maar bemesting helpt ook juist vaak de Paardenbloem en andere tot onkruid benoemde planten. Naast de flora kan ook allerlei fauna profiteren van dit kruid, maar dat gaat op een veel natuurlijker manier.

Ondanks dat de plant apogaam is, bevat hij verrassend genoeg wel erg veel stuifmeel en honing. Honingbijen, hommels, dagvlinders en allerlei solitaire bijen, zoals Graafbijen Andrena spec., Zandbijen Lassioglossum spec. en Metselbijen Osmia spec. komen graag hier hun boodschappen doen. Zo’n geel bloemhoofdje van de Paardenbloem kan in zichzelf wel 200 afzonderlijke bloemen bevatten! Dat is nog eens shoppen!!! Toch zullen er meer dan honderduizend bloemhoofdjes door een bij bezocht moeten worden om aan een kilo honing te kunnen komen. Maar een kilo honing kan een bij toch niet meedragen dus dat is geen groot probleem.

Eenden- en ganzensoorten Anatidae spec. waarderen de bloemen net zo goed als de zaden.

Dieren zoals het Konijn Oryctolagus cuniculus, verscheidene Hert-achtigen Cervidae spec. en de Gewone eekhoorn Sciurus vulgaris lusten de Paardenbloem rauw. Zij eten niet van de honing maar van allerlei andere onderdelen van de plant. De Paardenbloem wordt ook wel ‘Konijnenbladen’ genoemd.

De Paardenbloem is vernoemd naar het Paard Equus ferus caballus, aangezien hij net zoals ander vee ook wel graag een hapje van de plant neemt. Het schijnt dat het paard de ruiter mee naar feeënland kan nemen. Feeën houden wel van deze zachtaardige dieren.

Andere namen voor de plant zijn ‘Pisbloem’ en ‘Bedplasser’. Dit heeft uiteraard te maken met de medicinale eigenschappen van de Paardenbloem. Naast afdrijvende en bloedzuiverende eigenschappen, bijvoorbeeld tegen waterzucht, heeft de plant ook medicinale eigenschappen die helpen bij schele ogen, overspannen ogen, vermoeide ogen, tranende ogen vanwege wind, tranende ogen in de ochtend, bijziendheid, staar, maar ook een duidelijke functie gericht op de lever. De lever wordt verbonden met Jupiter en de Paardenbloem ook.

De medicinale eigenschappen zijn ook vanuit de kloostertuinen gecultiveerd vanwaar de Latijnse soortnaam officinale gebruikt wordt. Er zijn ook werkingen ontdekt tegen galstenen, geelzucht, vetzucht, reuma, jicht, luie darmen en suikerziekte. Misschien heet de plant daarom ook wel ‘Wilde suikerij’.

Van de gele bloemen wordt ook wel de kleurstof gebruikt in voedsel, zoals om boter mooi geel te krijgen. En in Frankrijk wordt van de bloemen nog wel jam gemaakt. Confiture van Paardenbloem is lekker in combinatie met sinaasappel en citroen.

U heeft ontdekt dat dit tot onkruid benoemde plantje ook een enorm nuttige plant is voor velerlei organismes inclusief de mens. Zoals de mens dit plantje onderdrukt, kan een mens ook zichzelf onderdrukken. De Paardenbloem schijnt te kunnen helpen om uw onderdrukking, op uw eigen kracht om uzelf te zijn, te bevrijden. Uit communicatie met de Paardenbloem kunt u moed putten en leren dat u zichzelf kunt zijn zonder u beter voor te doen dan u bent. U bent juist beter als u uzelf bent. Paardenbloem laat het leven uw lichaam en ziel instromen en kan u met huid en haar laten glanzen.

Als u uzelf zonder illusies laat leven en de onderdrukking op durft te geven dan zal u van grotere waarde zijn voor uzelf én uw (toekomstige) geliefde. U kunt als u er klaar voor bent met de pluizenbol een boodschap naar uw geliefde sturen door deze boodschap visualiserend met de pluisjes mee te sturen. Dan is het tijd om de Paardenbloem te begraven in de noordwestelijke hoek van uw grond rondom het huis. Dit zal uw verdere lot gunstig laten ontvouwen.