Yin


Het Yin-yangsymbool is wereldwijd beroemd, maar de oneindig veelbetekenende verdieping van dit symbool veel minder. ​De moderne tijd mist voornamelijk de kracht van de ontvankelijkheid van Yin. De actie in Yang wordt geprezen tot in den treure, terwijl Yin de grote macht is achter Yang.

Geen vruchtbeginsel, geen vrucht.

Geen baarmoeder, geen bevruchting.

Geen leegte, geen vulling.

Geen schrift, geen geschreven woord.

En het gaat dieper

​Geen inademing, geen uitademing.

Geen aanloop, geen sprong.

Geen kom, geen soep.

Geen grond, geen landing.

Geen water, geen vallei.

Zonder stilte tussen de geluiden door, geen spraak.

Zonder duisternis voor de geboorte, geen geboorte.

Bij de aanblik van een boom is het duidelijk. De lucht rondom de kroon. De lucht binnenin de kroon en tussen de takken. Al deze ruimte, tot aan de poreuze holtes in de bodem toe. Al deze ruimte is een vereiste; het is de voorwaarde voor het bestaan van de boom. Sterker nog: in feite kan de boom niet losgezien worden van de ruimte en de lucht tussen de takken en de lucht eromheen. De boom komt gezamenlijk met de lucht.

​Yin is de oneindige ruimte rondom planeet Aarde die de Aarde mogelijk maakt. Geïnternaliseerd betekent dit fenomenale fenomeen dat jouw ontvankelijkheid voor een ander, de verbinding van die ander met jou faciliteert. Vervang je antwoord eens voor stilte. Wacht.

​Yin betekent dat de potentie van groei schuilt in de rust tussen de lessen, tussen de krachttraining, en in de nachten tussen de dagen.

De duisternis onder het maaiveld doet het zaadje kiemen en maakt de reis naar een reusachtige eik mogelijk.

​Yin, het geheime ingrediënt voor creatie.

​De omnipotentie van leegte maakt de afwezigheid zélf het zaad van oneindige mogelijkheden.


Hoe heeft Yin een plek in jouw leven?

De theeleutende bosfee

Bessen van de vuilboom (Rhamnus frangula)

Het is waar dat de natuur ons vele lessen kan leren, en kan blijven leren. Desondanks is de beste boswandeling geen vossenjacht op lessen. De omgevallen boom hoeft geen diepzinnige, filosofische rationalisatie op te wekken die leidt tot mijn nieuwste natuurles: “Zelfs wie valt, is van grote waarde voor zijn omgeving.”

Hoewel dat een mooie waarheid kan zijn, is een bostocht juist een moment om één te worden met de natuur. En dat wijkt sterk af van het denken over die natuur. Het laten verwaaien van gedachtegangen en de ogen zélf laten wandelen, is de meest effectieve manier om tot wijsheid te komen.

Klauter door de kronen middels een auditieve klim. Kruip over de bosbodem met losgelaten oorschelpen. Vlieg van blad tot blad als de beukenfee komt theeleuten bij de berkenelf. Mijn voeten zijn de bosbodem, mijn knieën zijn de stobbe. Als mijn rug breekt, zie ik een gebroken stam met spechtengaten.

Zonder lichaamsidentificatie of herinneringsherhalingen in de bioscoop van mijn schedel, mag ik waarachtig het bos zijn. In eenheid met dit moment vier ik het leven, van het hele kleine druppeltje aan een vuilboombesje tot aan grote drijvende wolken boven de boomtoppen.

De tocht is geen gedachtegang, geen formule met een is-teken die leidt tot een les. Het is een eenwording met een grotere wijsheid dan de echokamer in mijn hoofd.

Losgekomen van mezelf beweegt het bestaan volgens hele gewone natuurprincipes. Wonderbaarlijk genoeg is dit gewone ontzagwekkend magisch.

Ondergedompeld in die wereld van magie zit ik nu weer op het droge, thuis naast mijn lamp. In mezelf voel ik het geplante zaadje kiemen. De wil tot ontwikkeling en verbeelding is gevoed. Ik voel levenspassie. Creatie! Het leven stroomt door me heen. Op dat moment is er geen les meer te leren. Ik ben de les geworden.