Ik wandelde door de zon over grasveldjes, van standplaatsje naar standplaatsje en van boomschaduw naar boomschaduw. AI! Helaas is er één boom dood. Daar gaat de verkoelende werking van dit levende wezen. Spelende kinderen letten niet op mij en rellen gillend wat rond. De smalle, langgerekte camping ligt langs de oever van dit Luxemburgse riviertje.

Dan ontmoet ik een wonderbaarlijk schoon en bijzonder plantje. Veel hommeltjes en bijtjes vliegen heen en weer, op en neer rond het spitse aartje. Een diep blauw-lila-achtige kleur bekleedt het bloemaartje en richting de bloemtop verzacht de verkleuring naar wit. Stilstaand bekijk ik de bloem vol fascinatie. Dit is iets speciaals. De Schoonheid raakt me diep. Voor mij is de duidelijk zichtbare waarde van de plant voor onze vliegende vrienden een essentieel onderdeel van die Schoonheid. Blij en opgetogen loop ik door.

Zoals de Aarereprijs (Veronica spicata) stijf staat als symboliek van standvastigheid en innerlijke discipline, zo staat dit prachtige zusje, de Lange ereprijs (Veronica longifolia), voor een zachtere, opwaartse beweging. De geleidelijke bloei en de lichte golfbeweging in de bloemaarvorm is als de stroming van een rustig riviertje in een natuurlijk landschap. De innerlijke vloeiendheid doet me smelten, zoals ik ook kan doen wanneer een onschuldig meisje haar liefde toont voor een pasgeboren kuikentje.

In de plant vind ik herkenning. Ik laat het stromen en verfris mezelf. Met de tijd zal datgene zich ontvouwen wat volledig past bij mij. Wie ik ben. In het volledige zelfzijn is dit geen plant van weerstand. Het is een plant die staat, omhooggericht is, maar in verbinding met het moment een vloeiende stelling inneemt. De wilde, zeldzame Lange ereprijs proberen we in onze tuinen na te bootsen om iets van die natuurlijke waarde te kunnen beleven en door te geven.

Een balkonplant glimlacht naar mij en ze weet het. Ik ben aanwezig voor jou.